HISTORIA POLSKIEGO DUSZPASTERSTWA W SEATTLE

                Stała opieka duszpasterska nad Polakami w Seattle i okolicy zaczęła się w 1983 roku. W tym czasie zaczęli przybywać tu Polacy w tak zwanej fali solidarnościowej. Ks. Mieczysław Szwej ze zgromadzenia Księży Chrystusowców objął parafię Św. Piotra i Pawła w Tacoma i stamtąd zaczął w każdą niedzielę po południu dojeżdżać do Seattle.

Pierwsza Msza była w Domu Polskim , a potem już na stałe w kościele Św.  Brygidy. Ks. Szwej zorganizował naukę katechizmu dla dzieci, a dla dorosłych wykłady pisma świętego, pielgrzymki i pikniki. Jesienią 1988 roku Ks. Szwej został przeniesiony do Kanady, a jego miejsce zajął Ks. Józef Calik też  ze zgromadzenia Księży Chrystusowców. Ciągle przybywali nowi Polacy przez Włochy, Niemcy, Austrię i Hiszpanię lub wprost z Polski. Trudno było jednym popołudniowym spotkaniem ze Mszą św. zaspokoić potrzeby duchowe nowo przybywających rodaków.

Ks. Calik i Rada Parafialna z prezeską Reginą Zbanyszek zaczęli szukać nowych rozwiązań. Po pogrzebie Alicji Stachurskiej obecni na pogrzebie zebrali pewną sumę pieniędzy, a Ks. Calik zaproponował, aby to była pierwsza cegiełka na własny polski kościół. W czasie Mszy św. w Boże Narodzenie 1988 roku Janusz Zygmunt wystąpił z apelem, aby zebrać pierwszą składkę na polski kościół. Poparł go Maciej Kowalczyk, który zobowiązał się dołożyć tyle ile złożą wszyscy obecni w kościele. Zebrano wtedy kilka tysięcy dolarów.

Odtąd zaczęła się akcja zbierania funduszy przez organizowanie obiadów, zabaw, loterii i cotygodniowych kaw po Mszy. Ożywiło się też życie religijne przez powstanie dwu grup modlitewnych i grupy młodzieżowej Oaza. Zaczęto też składać dary do przyszłego kościoła: Obraz Matki Boskiej Licheńskiej (Franciszek Starczewski z rodziną, monstrancja (Jan Adler), ornat (Janusz Kalinowski), duży krzyż (Jerzy i Ewa Radka), mszał, kielich, puszka i ornat (Polskie Linie Lotnicze LOT). Dwa razy Rada Parafialna i Ks. Józef Calik spotkali się z Ks. Arcybiskupem Raymondem Hunthausen prosząc o przydzielenie na Mszę dla Polaków jakiejś sali, kaplicy czy opuszczonego kościoła, ale nie dawało to żadnych rezultatów.

 Dopiero gdy w sierpniu 1992 roku arcybiskupem Seattle został Ks. Arcybiskup Thomas Murphy wysłuchał prośbę Polaków  i przydzielił nam zaniedbany kościół św. Małgorzaty.

Po sześciu tygodniach napraw, malowania i meblowania kościoła i plebanii na początku września 1992 roku zostało otwarte duszpasterstwo dla Polaków w Seattle. W niedzielę 6 września 1992 roku pierwszą Mszę św. odprawił Przełożony Generalny Księży Chrystusowców Ks. Bogusław Nadolski z Poznania w towarzystwie Ks. Prowincjała Tadeusza Winnickiego i Ks. Józefa Calika, którego Ks. Arcybiskup mianowal kapelanem dla Polaków z prawami proboszcza.

Od początku 1993 roku zaczęto robić plany i zbierać na fundusze na grotę - wotum , do budowy której przystąpiono w marcu, a ukończono w czerwcu 1993 roku. Jesienią 1993 roku odwiedził tutejszą wspólnotę Prymas Polski Ks. Kardynał Józef Glemp, który poświęcił tablicę pamiątkową na grocie oraz duży krzyż w kościele. Głównymi budowniczymi groty byli Andrzej Mróz i Stanisław Grzbieniarz. Dużą figurę Matki Boskiej Zwycięstwa ufundował Marian Dąbrowski. Wybudowana grota jest wyrazem wdzięczności Polaków za przydzielenie im kościoła w Seattle. Następnie dokonano całkowitej odnowy sali parafialnej i kuchni.  W dniu 19 stycznia 2004 roku po krotkiej chorobie niespodziewanie umiera ks. Jozef Calik. Jego cialo zostalo zlozone na cmentarzu Calvary Hill w Seattle. Po smierci wieloletniego proboszcza przez kilka miesiecy tutejszej wspolnocie duszposterzowal ks. Stanislaw Kuczaik a od pazdziernika 2004 opieke duszpasterska w Seattle sprawuje ks. Stanislaw Michalek.