|
ADORACJA NAJŚWIĘTSZEGO SAKRAMENTU
W WIELKI CZWARTEK
Ustanowienie
przez Chrystusa Najświętszego Sakramentu miało
miejsce w Wielki Czwartek, w czasie Ostatniej
Wieczerzy. Wspomina o tym św. Paweł, a także św.
Mateusz, Marek i Łukasz. Ten ostatni zaznacza, jak
bardzo Chrystus pragnął uczestniczyć w uczcie
paschalnej, aby ustanowić sakrament swojej
obecności, sprawiający nasze najgłębsze zjednoczenie
z Nim. Powiedział do apostołów: „Gorąco pragnąłem
spożyć tę Paschę z wami, zanim będę cierpiał” (Łk
22,15).

Adoracja Najświętszego Sakramentu w
Wielki Czwartek po Mszy Wieczerzy Pańskiej potrwa do
godz. 22:00
|
|
ADORACJA
NAJŚW. SAKRAMENTU PRZY GROBIE JEZUSA W WIELKĄ SOBOTĘ
W Wielką Sobotę Kościół trwa przy
grobie Pańskim, rozważając Mękę i Śmierć Chrystusa
oraz Jego zstąpienie do otchłani a także w modlitwie
i poście oczekuje na Jego Zmartwychwstanie. Jest to
dzień tradycyjnego wyciszenia, w którym nie sprawuje
się Mszy Świętej. W kościele trwa adoracja
Chrystusa złożonego do grobu, zaś kapłani
błogosławią pokarmy przeznaczone na świąteczny stół.

10:00 -11:00 – Wspólnota
amerykańska
11:00 – 11:30 – Ministranci
11:30 – 12:00 – Dzieci młodsze
12:00 – 12:30 – Dzieci starsze
12:30 - 13:00 – Młodzież
13:00 – 14:00 - Adoracja
indywidualna
14:00 – 15:00 - Róże różańcowe
15:00 – Koronka do Bożego
Miłosierdzia –
(drugi dzień nowenny)
i zakończenie adoracji
|
Zmartwychwstały
Jezus jest obecny pod postaciami chleba i wina
prawdziwie jako Bóg i jako człowiek — ze Swoim
ciałem, krwią i duszą. Ze względu na tę stałą i
realną obecność czymś bardzo pożytecznym jest
adoracja Najświętszego Sakramentu, wstępowanie do
kościoła na modlitwę. Praktyki te stają się okazją
do wewnętrznego wyciszenia, uspokojenia się i
modlitwy. Powinno to być pełne miłości spotkanie z
naszym Bogiem, Panem, Stwórcą, Zbawicielem i
najlepszym Przyjacielem. Adoracja Najświętszego
Sakramentu stanowi pomoc w głębszym przeżywaniu
Komunii św., przypomina o obecności Zbawiciela w
naszej duszy, o Jego bliskości, miłości i pokorze,
która skłania Go do ukrycia swojej wielkości i
potęgi pod osłoną odrobiny chleba i wina. Wszystko
to dla nas, abyśmy bez lęku i przymusu zbliżali się
do Niego, rozmawiali z Nim i okazywali Mu naszą
miłość. |
|